De naakte waarheid

Was ik vorige week in de sauna. Sta ik …… ja ja in m’n nakie… te kletsen met een aardige man. Nu denk je misschien wat heeft dit nou weer met natuurgeneeskunde te maken? Net zoals mijn klanten ging ik (letterlijk & figuurlijk) met de billen bloot.

 

 

 

Van sauna tot verkoop

 

Normaal gesproken verkies ik de stilte in de sauna. Tussen de sauna rondjes klets ik wat met een vriendin en in de sauna kom ik om te ontspannen en uit te rusten. Voor mij was dit een nieuwe situatie, want vandaag was ik alleen naar de sauna gegaan. Ik ga de sauna in en daar ligt slechts één man lekker te zweten. Ik schat in een man van mijn leeftijd. Ik kies een plekje en leg m’n handdoek neer en ga lekker liggen. Een tikkeltje onwennig, eerlijk is eerlijk, ik ben graag bloot, maar nu voelt het toch een beetje kwetsbaar, ik ben hier alleen met deze man.

 

Kwetsbaar 

 

Na een paar minuutjes ontstaat een gesprekje. In eerste instantie wat gebabbel, kom je hier vaker, waar kom je vandaan, lekker weertje. Je kent het wel. Maar al snel komen we op een onderwerp waar ik graag over klets “gezondheid”. En nee, ik was niet degene die erover begon 😉

 

 

Omdat het toch erg warm is in de sauna staan we op en gaan we samen naar buiten. Eerst even koud douchen en dan sta je daar in je nakie te kletsen. Heel gezellig en eigenlijk na zo’n dag op jezelf best een aangename afwisseling. De man kletst vrolijk verder over wat hem allemaal bezig houdt. Hij is bekend met voeding, energiebanen….. Ik begin te vertellen wat ik zoal doe, mensen ondersteunen met welke gezondheidsklacht dan ook ook. Ik werk met mijn klanten aan voeding, inzicht in zichzelf, supplementen, de 5 elementen en sinds kort ook het onderbewustzijn. Ik vertel enthousiast over een klantje dat met dyslexie binnen kwam en na 2 behandelingen een stuk beter kan spellen, ik blijf mijn beroep soms een mysterie vinden. Ook hij blijkt dyslexie te hebben en is meteen geïnteresseerd. Dat heb ik tegenwoordig wel vaker. Dat ik iets zeg wat bij de ander echt speelt. Hij heeft de weg naar supplementen al gevonden, maar heeft nog wel wat dingen uit te werken en is geinteresseerd.

 

 

Maar hoe nu verder?

 

 

En dan vraagt hij hoe hij met me in contact kan komen? Ik zeg nog onbenullig, ach als je op google MSpirit en Zwolle intikt dan vind je mij. Mijn hoofd staat zo groot op m’n site, je gaat me zeker herkennen. Ik weet inmiddels niet helemaal meer wat ik wil. Ken je dat? Dat iets prettig is, maar ook een beetje spannend. Aan de ene kant is gezellig kletsen fijn, aan de andere kant weet ik niet zo goed wat ik wil en of het gepast is in deze situatie. 

 

 

De man vraagt mij of we even wat zullen drinken in het restaurant, nu had ik net gegeten, dus ik zeg dat ik daar nog geen behoefte aan heb. So far so good, onze wegen scheiden en ik zit niet veel later in zo’n lekker bubbelbadje en dan ben ik toch bezig met de vraag. Wat gebeurde hier nu eigenlijk? En belangrijker: Wat zegt dit over mijzelf?

 

 

Was deze “Nee” nu mijn grens of een stiekeme “Vlucht-reactie”?

 

 

Ik merkte namelijk al heel snel dat ik het toch wel jammer vond dat we ons gesprek moesten staken. Niet veel later dacht ik, je laat gewoon een klant schieten Marije! Je hebt nog geen wachtlijst, dus …. niet heel handig. 

 

 

Maar dieper ging nog iets anders schuil. Ik durfde mijn gevoel niet helemaal te betrekken bij deze ontmoeting. Ik was eigenlijk gewoon een beetje bang! Maar waarvoor? Eigenlijk om iemand gewoon helemaal toe te laten en via mijn hart contact te leggen en daar zelf ook van te genieten. Zonder bijbedoelingen, gewoon van mens tot mens en vanuit wederzijdse interesse.

 

 

Het is een beetje beroepsdeformatie, maar gelijk heb ik het ABC van ontstressen gedaan (een hele fijne oefening die ik tegenwoordig al mijn klanten leer) en dat hielp. De stress was uit m’n lijf en ik kon weer voelen bij wat ik dacht. 

 

 

En zo liep ik een uur later het saunacomplex uit en vroeg me af of ik mijn kaartje zou achterlaten bij de balie. Dit heb ik uiteindelijk niet gedaan (in de stress was ik zijn naam alweer vergeten). Voor mij was dit een mooie les en kwam ik achter een stukje van mijn eigen waarheid. 

Nog geen reacties

Sorry, er kunnen op dit bericht geen reacties gegeven worden